Pientje Probeert

Welkom Forums Dagboeken en blogs Pientje Probeert

Weergave van 79 geneste reacties
  • Auteur
    Berichten
    • #14982
      pientje
      Bijdrager

      Dit lijkt me een goede tijd om uit te proberen of een dagboek bijhouden me bevalt. Omdat op deze versie van de site de onderwerpen zo lastig te vinden zijn heb ik behoefte aan een plek waar ik zonder zoeken en heen en weer scrollen kan delen wat ik delen wil. En als ik ’t niks vind verdwijnt het t.z.t bij de opstart van het nieuwe oude Zeddnet vanzelf en kraait er verder geen haan naar 😉

    • #14987
      pientje
      Bijdrager

      Zo, de kerst is weer voorbij. ’t Was ‘ne goeie dit jaar, met de jongens bij elkaar in Berlijn, en ik alleen thuis met de beesten, een fles port en een lading zoetigheid 😀

      Gisteravond kwam Zoon R. met z’n gezinnetje nog even aanwapperen om de hondelogé op te halen. Strategischerwijs had ik twee potjes van mijn onovertroffen zelfgemixte kruidenthee klaarstaan op de met feestkleed & kaarsjes gedekte kniptafel, zodat ze als vanzelf, jassen nog aan omdat ze ‘niet te laat thuis wilden zijn’, gingen zitten en in de schaaltjes met kerstkransjes begonnen te grabbelen. De kinderen doken zoals te doen gebruikelijk onmiddellijk de lapjeskast in, zodat de grote mensen even tijd voor elkaar hadden.

      Zoon A. had een tas vol lekkers en moois uit Berlijn voor me meegegeven – die jongen is zó attent, daar sta ik telkens weer van te kijken! En R. en L. kwamen met een fustje van hun eerste eigen bierbrouwsel, een mooie ongefilterde porter. Dat bracht Thomas Mann’s Der Zauberberg in mijn herinnering, waarin de kurende tbc-lijders elke dag bij ’t tweede ontbijt (wat wij koffietijd noemen) een groot glas van dat bier te drinken krijgen, om aan te sterken! Ik heb dat altijd nogal lachwekkend gevonden, maar R. had er een goed doortimmerde verklaring voor, over koolhydraten en alcoholpercentage enzo. Schoondochter L. vulde aan met de broodnodige scheikundige informatie, zodat ik ook weet hoe e.e.a. tijdens ’t brouwproces in z’n werk gaat. (Dat wil zeggen, gisteravond wist ik ’t, min of meer 😉 ) Sjonge, die twee hebben hun huiswerk gedaan, voor ze met deze hobby begonnen. Daar gaan we nog ’n boel plezier van hebben!

      Enfin, ’t werd nog heel gezellig, en ze waren niet ‘vroeg thuis’.

    • #15001
      pientje
      Bijdrager

      Vandaag de hele dag aan ’t prullen geweest met lichtjes. Van de twee snoeren die buiten hingen heb ik er eentje weggehaald en ’t andere heb ik binnen in het nachthok gehangen. Tijdschakelklok erop gezet, zodat de dametjes Kip ook zonder mijn bemoeienis de uurtjes extra licht krijgen waar ze inmiddels aan gewend zijn.

      Het andere snoer heb ik bevestigd aan het grote houten teckel-silhouet dat al sinds jaar en dag voor ’t raam hangt – voor straks, als de ‘kerstboom’ weer weg is, dat ik de rest van de winter toch troostlichtjes in huis heb. ’t Was wel ’n ongelofelijk gepiel om ze er netjes aan te krijgen, en ook nog op min of meer gelijke afstand van elkaar, maar ’t is uiteindelijk redelijk gelukt.

      Ben wel helemaal gaar nu, want natuurlijk was ik weer te verzonken in m’n bezigheden om te gaan wandelen. Lunch en vieruurtje heb ik ook overgeslagen, en zelfs voor ’n glas water gunde ik mezelf geen tijd. Foei, driewerf foei!! Enfin, als ik straks geveld word door ’n aanval van maagkramp dan weet ik tenminste waar ’t van gekomen is

    • #15043
      pientje
      Bijdrager

      De jaarlijkse vuurwerkellende is weer begonnen. In ’t buitengebied wordt al ’n paar dagen lang zwaar knalwerk ‘uitgeprobeerd’ en de buurtjochies hebben blijkbaar een voorschot gekregen op hun voorraad rotjes. Voor de hondjes is er buiten nu dus al geen lol meer aan, al is ’t binnen gelukkig nog redelijk veilig. Evengoed wijkt Noortje nauwelijks meer van mijn zijde – ‘k ben al twee keer bijna over haar gestruikeld omdat ze ongemerkt achter m’n voeten was komen zitten.

      Word er elk jaar opnieuw zó boos om, dat rotgeknal. Nog niet eens zozeer in de oudejaarsnacht zelf, die paar uur komen we wel door in ons veilige bed. Maar dat we ’t dágen ervoor en erna maar moeten verdragen, omdat er blijkbaar geen manier is om het verbod te handhaven, daar word ik echt woest van

    • #15069
      pientje
      Bijdrager

      ‘Vroeg’ opgestaan om de rot(jes)jochies voor te zijn. ’t Was nog bijna donker en lekker stil buiten, dus de hondjes hebben even rustig kunnen rondsnuffelen en op hun gemak kunnen plassen en poepen – voor ’t laatst vandaag, want we waren nog niet binnen of de eerste knal diende zich al aan.

      Zometeen eerst in ’t kippenhok aan de slag. Met de achterdeur open (verwarming dus nog niet aangezet) zodat Noor kan kiezen of ze binnen wil zijn waar ’t rustiger is, of toch liever buiten, dicht bij mij. Dan douchen, met de deuren van bad- en slaapkamer open om dezelfde reden. Helaas moet ik er ook even uit om ’n boodschapje (sorry sorry Noor, slechte planning, inderdaad ) maar daarna kunnen we met ons allen ’t veilige bed in. Breiwerk en luisterboek mee, en zo komen we die laatste, lastige uren van ’t jaar wel weer door…

    • #15070
      Joyceoutdoor
      Bijdrager

      Ja Pien..nog een aantal uren en dan hebben we het gehad..ook mijn kat Boodi wilde naar buiten rond 8 uur..katteluik..was nog lekker stil..binnen een kwartier was hij weer binnen..het knalde al in de verte..hij had bij ons op de bank gelegen..nu ligt meneertje onder de tafel op een stoel lekker veilig..TV aan..ronnd 20 uur vanavond gaat Boodi naar boven..rolluik naar beneden radio aan..mag meneer gebruik maken van het bed..ik moet er n.l niet aan denken ivm inloop dat hij er tussen uitschiet.

      Pien ik wens je samen met je hondjes een goed uiteinde en een goed begin..dat 2019
      een goed jaar mag worden voor ons allemaal..in liefde en goede gezondheid!..

      Tot volgend jaar:)..groetjes Joyce

    • #15082
      pientje
      Bijdrager

      Dank je Joyce. Voor jou en de jouwen ook een goed, gezond en gelukkig 2019

      Wij zitten hier met ons drieën intens te genieten van de stilte. Ze zeggen dat dieren altijd 100% in het nu leven, en dus het huidige moment nooit vergelijken met het voorbije. Toch zie ik in Noortje vandaag méér dan ’t gebruikelijke tevreden zijn met het dagelijks schootzitten-na-het-ontbijt. Ik weet haast zeker dat ook zij extra geniet van de weergekeerde rust na de beproeving van gisteren. Of zou dat puur projectie zijn van mijn kant?

    • #15083
      Anoniem
      Inactief

      Pientje, ik denk dat Noortje haarscherp aanvoelt hoe jij geniet van de rust/stilte, en daarop reageert. 😉

    • #15084
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Welkom bij de dagboeken-schrijvers, Pientje. Het wordt vast wel genieten van al je belevenissen!

    • #15091
      pientje
      Bijdrager

      Thanx Cover. Dat zou natuurlijk helemáál leuk zijn, als ik er niet alleen mezelf ’n genoegen mee doe 😀

      En Sneeuwwitje, je hebt natuurlijk gelijk. Ik vergeet voor ’t gemak altijd weer hoezeer ik zelf onbewust de stemming van mijn dieren bepaal.

      Overigens duurde ’t nog wel even eer Noortje haar normale vertrouwen in de wereld weer terug had. Gedurende de dag merkte ik dat ze me door ’t hele huis volgde. Weliswaar niet meer letterlijk op de voet, maar ze wilde steeds in dezelfde ruimte zijn. Gaf wel ’n goed gevoel, zien dat ze haar veiligheid aan mij ontleende. Deel van de vuurwerkmisère voor mij is dat ze dan zó bang is dat mijn aanwezigheid niet meer genoeg bescherming biedt. Dat tekortschieten vind ik echt ellendig, hulpeloos moeten toezien dat dat arme beest letterlijk niet weet waar ze’t zoeken moet…

      Natuurlijk was er op nieuwjaarsdag weer geknal te horen tijdens onze wandeling in ’t buitengebied, maar Noortje heeft toch zeker ’n half uur los kunnen lopen voor ’t haar te gortig werd. Gelukkig kwam ze toen naar me toe gerend in plaats van in paniek de kortste weg naar huis te nemen. Ze ‘vroeg’ om aangelijnd te worden, en trok me de rest van de weg naar huis, zij op ’n drafje, Pieke rennend en ik achterover hangend aan de lijn. Omdat ze dus voor me uitliep, wat ze normaal nooit doet, en haar staartje angstig naar beneden hield, wat ook ongewoon is, zag ik iets wat me nog nooit is opgevallen : midden op haar overwegend bruine staart heeft ze ’n plekje zwarte haren in de vorm van, echt waar, een hartje! Natuurlijk ga ik proberen om daar ’n foto van te maken, maar dat zal niet meevallen. Misschien moet ik wel wachten tot de volgende jaarwisseling eer ik ’t weer duidelijk in beeld krijg 😉

    • #15096
      pientje
      Bijdrager

      Heb ik net ’n heerlijk middagje gehad in de kroeg met vriendin, belt zoon A. uit Berlijn : het is nu zeker, begin maart komt ’t gezinnetje uit Paraguay voor ’n dikke week naar Nederland. Logeren ze dus bij mij en mag ik, eventjes, echt oma zijn voor dat verre kleindochtertje. Nu zit ik zó vol van ’t een en ’t ander dat ik ’t niet onder woorden kan brengen. Komt later wel, nu moet ik even als ’n idioot door ’t huis huppelen en malle plannetjes bedenken…

    • #15099
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Krijgt van mij een vet rood hartje, ik vind het geweldig leuk voor je, Pientje!

    • #15115
      Joyceoutdoor
      Bijdrager

      Leuk Pientje 🙂

    • #15118
      pientje
      Bijdrager

      Ja, geweldig hè? Ook spannend natuurlijk. Zeg maar regelrecht : doodeng. Maar bloed is zelfs voor mij dikker dan angst, en dus ga ik deze enorme uitdaging blijmoedig aan. Zoon heeft al ’n berichtje naar Paraguay gestuurd dat er klompjes of laarsjes moeten worden ingepakt teneinde samen met ‘abuela’ (oma) in ’t kippenhok te kunnen werken:-D En schoondochter L. komt een dezer dagen ’n stapel peuterboekjes brengen, zodat kleindochter en ik elkaars taal kunnen leren door ’t aanwijzen en benoemen van plaatjes.

    • #15174
      pientje
      Bijdrager

      De afgelopen dagen intens bezig geweest met stof verven. Niet op en kunstzinnige manier, maar gewoon in de wasmachine, om kledingstukken en lappen stof Precies De Goede Kleur te geven. Niet erg succesvol deze keer, was er gisteravond nogal moedeloos van. Gelukkig kwam één van m’n projecten te elfder ure op z’n pootjes terecht. ’t Andere heb ik zojuist met de moed der wanhoop opnieuw opgepakt : te donker geworden lap stof zit in de wasmachine met ’n kopje bleekwater. Er is ’n kleine kans dat dat ’t gewenste resultaat oplevert, maar de ervaring leert dat bleken meestal de kleur niet alleen lichter maakt, maar ook verandert, omdat bepaalde componenten er gevoeliger voor zijn dan andere. Blauw- en grijstinten blijven meestal ’t langst zitten, en dat is nou juist precies wat ik in dit geval niet moet hebben. Zucht…. Ik geef nog niet op, maar veel fiducie heb ik er niet meer in

    • #15277
      pientje
      Bijdrager

      Met die stof is ’t uiteindelijk tòch goedgekomen. Heb ’t project ’n paar dagen laten rusten, en gisterochtend in bed kreeg ik ineens een ingeving Er moest ’n vleugje rood in de kleur die maar niet de juiste tint asgrijs wilde worden!!! Heb dat ooit eerder gehad met zgn. koningsblauw. Dat is ’t blauwste blauw dat je kunt bedenken, maar evengoed zit er een toets rood in. Heb ik toen ook eindeloos mee geworsteld.

      Vanochtend werd hier ’t oud papier opgehaald en al wandelend door de wijk bedacht ik dat je zelfs aan ’t oud papier kunt zien dat de economische dip voorbij is; ik heb nog nooit zoveel dozen en zakken aan mijn straat zien staan. Zelfs de oude Turkse mevrouw wier doosje ik altijd aan de straat zet had twee keer zoveel dan normaal! Ik zag relatief weinig kerstpakket-dozen, want er wonen hier veel uitkeringstrekkers en gepensioneerden. Wel opvallend veel van die grote papieren zakken van de Primark, en natuurlijk dozen van huishoudelijke en technische apparatuur. ‘k Wed dat iemand met verstand van dat soort zaken enkel aan de hand van ’t oud papier een demografisch model van een wijk zou kunnen maken

    • #15280
      Anoniem
      Inactief

      Vind het leuk, om te merken dat je als een kunstenares de stoffen aan het kleuren bent.

    • #15299
      pientje
      Bijdrager

      Ja Habets, daarin herkennen wij autisten elkaar hè? ‘Tot ’t gaatje’ in alles wat we aanpakken 😉

      Feestjes zijn voor mij altijd best lastig. Aan de ene kant ben ik blij dat ze mij erbij willen hebben, aan de andere kant is zo’n gezelschap behoorlijk overweldigend, ook al zijn ’t elk jaar dezelfde mensen. Voel me altijd wat verloren tussen mensen die in ’n heel andere wereld lijken te leven – de èchte wereld, waar ik maar weinig te zoeken heb.

      En dan is daar mijn lieve vriendin, die, Joost mag weten hoe ze ’t doet, een bruggetje weet te slaan tussen wat mij bezighoudt en wat ‘normale’ mensen interesseert. En dan hoor ik er ineens gewoon bij

    • #15312
      pientje
      Bijdrager

      Gisteren met R. & L. en kleinkinderen naar Den Haag geweest. Opening tentoonstelling A., en daaraan voorafgaand ’n heerlijke strandwandeling

      ’t Waaide flink, de golven waren aanzienlijk en er werd druk gesurfd, wat prachtig was om te zien. Vooral kleinzoon was laaiend enthousiast, die stond letterlijk te springen. Papa hield ‘m voor de zekerheid maar vast aan z’n capuchon, dat-ie niet van de pier mieterde. Daarna lekkere warme chocolademelk gedronken, en toen, verwaaid en zanderig als we waren ’t kunstenaarsmilieu betreden. Dat viel weer niet mee, zeker omdat ik toch al moe was, maar gelukkig waren de kinderen er, zodat ik niet de hele tijd voor aangepaste volwassene hoefde door te gaan. Op weg naar huis elke pretentie laten varen en gewoon met de kinderen op de achterbank meegespeeld Thuis onmiddellijk met de hondjes in bed gekropen en ’n beetje gehuild van opluchting en schaamte. Zucht…. ’t Lijkt wel of het steeds moeilijker wordt, weg van huis en onder de mensen zijn…

    • #15314
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Maar je hebt het wel weer voor elkaar gekregen, Pientje, dus verdien je zeker een schouderklopje! En de zee (weer) gezien, dus was het ook een echt uitje ….. Mooi dat het woeste golven waren 🙂

    • #15318
      pientje
      Bijdrager

      Dank je Cover, dat was precies wat ik even nodig had…

      A. logeert hier nog even, omdat hij een dezer dagen in Antwerpen moet zijn voor nog een tentoonstelling. Da’s altijd wel gezellig, en weinig indringend ook, omdat wij allebei zo ontzettend ‘op ons eigen’ zijn. Twee kampioenen langs-elkaar-heen-leven

    • #15319
      Anoniem
      Inactief

      Zolang jullie daar allebei hetzelfde in staan is er geen vuiltje aan de lucht. 😉

    • #15348
      sASkia1954
      Bijdrager

      Fantastisch @ Pientje, zoals zoon A. aan de weg timmert (Google verklapt alles;-))! Hij is inmiddels echt een Beroemd Kunstenaar he. En ik heb wel een idee van wie hij daarvoor het talent geerfd heeft 🙂

    • #15366
      pientje
      Bijdrager

      Ja sASkia, hij doet ’t niet slecht in die wereld (en de wereld in ’t algemeen 😉 ) mijn kunstenaarszoon. Ben dan ook akelig trots op ‘m, maar dat ben ik sowieso op al mijn jongens. Ook op de oudste, met wie ik al jaren geen contact meer heb. Dat je vanuit een achtergrond als de hunne op weet te groeien tot een fatsoenlijk mens met hoge morele normen en waarden, dat is om te beginnen al geweldig. En als je dan ook nog iets presteert op maatschappelijk gebied…..

      En dan heb ik ’t alleen nog maar over het soort trots waar je redenen voor kunt aanvoeren. Je hebt ook nog die redeloze, bijna dierlijke moedertrots dat er een Echt Mens uit jou is voortgekomen dat geheel los van jou bestaat en functioneert. Ik was ’n keer met R. in een winkel waar ’t ter sprake kwam dat wij moeder en zoon waren, en de verkoopster merkte op : “zo’n klein moedertje met zo’n grote zoon…” De mengeling van trots, tevredenheid en verwondering die ik op dat moment ervoer, die heb ik ook wel gezien bij moederpoezen en -honden. Alleen gaat ’t bij hen over zodra het kroost op eigen benen staat, terwijl ’t bij ons dan juist sterker wordt 😉

    • #15367
      sASkia1954
      Bijdrager

      Spijker op de kop @ Pientje. Als ik naar mijn eigen dochter kijk ben ik ook trots op haar wetenschappelijke prestaties. Maar het feit dat ze die levert ondanks een vnl door mij verpeste jeugd maakt me extra trots op haar.
      En als ik dan zie wat een fijn mens ze geworden is smelt ik helemaal, want uiteindelijk is dat het allerbelangrijkste.
      Mooi he, als alles toch nog zo goed uitpakt 🙂

    • #15368
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Mooi om te lezen, Pientje en sASkia …..

    • #15444
      pientje
      Bijdrager

      Gisteren kwamen broer K. en zijn gade onverwacht even aanwaaien. Nu is onverwachte visite voor mij eigenlijk de beste vorm, omdat ik dan geen tijd heb om van te voren al ’n hoop spanning op te bouwen. Nadeel is dat ik, behalve koffie en kruidenthee, nooit iets in huis heb om de gasten op te trakteren. De gasten, goed doorvoed als we hier allemaal zijn, zitten daar niet mee, maar ik vind ’t altijd wat gênant. Gelukkig kan ik K. en E. (in tegenstelling tot de meeste andere mensen) oprecht plezier doen met ’n potje thee van een van m’n eigen kruidenmixen, en dankzij ’t inkoopbeleid van zoon A. was er zelfs iets lekkers bij. En tot overmaat van vreugde kon ik E. ook nog blij maken met een grote platte kraal van landschapsjaspis
      die ze heel mooi vond en waar ik ’n schaaltje vol van op de vensterbank heb staan.

      Ik schoot deze keer dus niet zo schromelijk tekort als ik gewend ben, en dat maakte dat ik minder gespannen was. Plus dat ik nog helemaal opgetogen was over de terugkeer van m’n verloren gewaande kipje. En dat K. en E. ook belangstelling hebben (of om mijnentwil tonen? ) voor Dieren & Dingen, in plaats van alleen maar voor mensen en andere abstracte zaken. Dat alles maakte dat ik echt kon genieten van dit bezoekje, en naderhand ook geen schaamte voelde. Halleluja!

    • #15445
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Wat fijn dat dit verrassingsbezoek zo goed uitpakte …..

    • #15457
      Anoniem
      Inactief

      Prettig dat je zelf ook genoten hebt, van de visite.

    • #15640
      pientje
      Bijdrager

      Had ’n tijd geleden al besloten dat de parfummakerij gesaneerd moest worden, omdat ik ‘m in zijn huidige vorm niet meer kan bekostigen. ’t Plan was eigenlijk om een paar geuren uit de collectie te gooien, maar omdat dat zo’n lastige keuze was stelde ik ’t alsmaar uit. Gisteren moest ik er noodgedwongen mee aan de slag, omdat inmiddels bijna de helft van m’n flesjes leeg was. Met de map met formules onder m’n neus zag ik ineens dat ’t ook anders kon : de recepten zelf ‘uitdunnen’ en vereenvoudigen door minder grondstoffen te gebruiken. De lijst met ingrediënten per parfum is in de loop der tijd enorm gegroeid omdat ik steeds maar van alles wilde uitproberen. Allemaal goed en wel, maar de meeste van mijn geuren zijn daar op den duur toch niet veel lekkerder van geworden. Gecompliceerder, rijker, verfijnder, dat wel. Maar ik houd nu juist zo van simpel, helder en eenvoudig!

      Om een lang verhaal kort te maken : ik ben enorm aan ’t wieden geslagen en heb minstens twintig grondstoffen geschrapt, veel daarvan kostbaar, of alleen in ’t buitenland verkrijgbaar. Dat schiet budgetsgewijs lekker op! Bonus : ik heb er ’n heerlijk dagje experimenteren op zitten, en al doende zijn er ’n paar nieuwe geurvarianten ontstaan die zeker niet onderdoen voor hun oudere, gecompliceerdere versie.

      Vandaag en morgen de lege flesjes en pipetjes schoonmaken en opruimen (die staan nu in de spiritus, een schaal vol!), de formules netjes uittypen en opbergen en m’n kaartsysteem bijwerken. Leuke werkjes allemaal. Ik zit dit weekend gebakken, wat ’t weer ook doet 😉

    • #15827
      pientje
      Bijdrager

      Vanochtend bezig geweest met ’t groenvoerruifje van de kipjes. Dat is eigenlijk een metalen hangmand voor planten, waar zo’n inlegvel van kokos in moet. De openingen erin zijn behoorlijk groot, en er gaat best veel voer verloren doordat de dametjes er grote stukken uit trekken die ze vervolgens vertrappen en laten liggen. Ik heb er nu kippengaas omheen bevestigd, zodat ze er alleen maar snaveltjesmaat uit kunnen eten. Tot zover gaat ’t prima, ze doen veel langer met ’t groen en vermaken zich er kostelijk mee. De vraag is alleen of ze op deze manier wel alles kunnen opeten. Als dat werkt maak ik er nog een houten dekseltje op omdat de australorpjes op ’t randje kunnen zitten en zo van bovenaf kool, sla en andijvie attaqueren en verstrooien. Voor nu heb ik er maar even ’n stukske gaas over gevouwen, maar dat kan ik niet met één hand open en dicht doen, en bovendien is de kans groot dat we ons er pijn aan doen, de kipjes en ik.

      Was deswege laat met de rest van ’t werk in het kippenhok, en omdat ik laat was deed ik alles in de verkeerde volgorde; heb in de ren staan hakken en spitten met ’n vers geraapt eitje in m’n zak. Eitje heeft ’t niet overleefd, hondjes blij. Pieke blééf maar teruglopen naar de bakjes waarin ik deze onverwachte traktatie had geserveerd

    • #15833
      Anoniem
      Inactief

      Dit eierrek kun je toch ook zelf namaken? Scheelt weer in de onkosten en kapotte eieren.
      Is het niet een eitje, om het zelf te maken? Kijk maar of je er wat aan hebt.

    • #15848
      pientje
      Bijdrager

      Mooi Habets! Ik heb deze :

      Maar alle leuke en ingenieuze eierrekjes van de wereld zijn nutteloos als je met de eieren in je zak blijft lopen in plaats van ze netjes op te bergen 😉 Edoch, zoals gezegd, de hondjes waren er maar wat blij mee. Van hen mag ik vaker ’n eitje breken…

      De kipjes hebben hun groenvoer helemaal opgegeten, en alleen de laatste kleine blaadjes belandden op de grond. Succes dus, en derhalve vandaag opnieuw aan de knutsel met ’t dekseltje. Plaatje multiplex ligt al klaar, is nog een restant van ’t vorige zomer gekochte aanbouwhok. Je kunt zeggen wat je wilt, maar voor ’n knutselaar met weinig geld en geen auto is ’t ècht handig om allerlei ‘rotzooi’ te bewaren; vrijwel alles komt vroeg of laat ’n keer van pas!

    • #16040
      pientje
      Bijdrager

      Gisteren druk in de weer geweest met de terrasplanten. Was in m’n hoofd al dagen bezig met plannen welke plant in welke pot moest en kwam er maar niet uit. Kon ’t ook niet loslaten en had onderhand hoofdpijn van ’t malen. Ik weet waardoor ’t komt -de spanning rond ’t aanstaande bezoek van schoondochter en kleinkind loopt nu zo hoog op dat ik aan ’t fiepen sla- maar die wetenschap helpt me niet vooruit. Dit is duidelijk een geval van ‘wat mot, dat mot’ 😉 Heb dus maar toegegeven aan de drang en me op ’t daadwerkelijk verpotten en snoeien gestort. En nu ze allemaal netjes geknipt in hun schone potten staan wil ik ze ook eigenlijk niet meer in de overwinteringsruimte hebben. Daar is ’t onderhand te warm, en dan krijgen ze van die lange bleke uitlopers waar de bladluizen zo dol op zijn. Nu mogen ze overdag als ’t boven de 10° is naar buiten, en ’s avonds en bij koud weer zet ik ze dan maar zolang in ’t atelier. ’t Is wel ’n gesjouw, maar als dat eenmaal in mijn systeem zit draai ik daar m’n hand niet voor om. En nu heb ik het orangeriekamertje mooi vrij om zaai- en stekgoed op te kweken. En als ’t lekker weer is kan ik al genieten van een aangekleed tuintje. Zijn er trouwens al viooltjes te koop?

    • #16046
      Anoniem
      Inactief

      Volgens mij wel, Pientje.

    • #16767
      pientje
      Bijdrager

      Gôh, anderhalve week geleden was ik bezig met viooltjes en was de wereld niet groter dan m’n tuintje… Nu kan ik aan niets anders meer denken dan aan ’t bezoek dat overmorgen arriveert. Zoon A. is al net zo gespannen als ik, maar hij tobt voornamelijk in stilte, terwijl ik me op de praktische voorbereiding stort.

      Zondag vernamen we dat schoondochter tamelijk ernstige verbrandingen had opgelopen, en ’t was even onzeker of ze wel kon afreizen. Gelukkig kreeg ze een dag later groen licht van haar dokter, dus we gaan vrolijk verder met plannen maken & voorbereiden. Dat fietsstoeltje gaat nog niet meevallen : er zijn er genoeg te koop, maar bijna niemand is bereid ’t op te sturen, ondanks ’t feit dat er bij hun advertentie ‘ophalen of verzenden’ wordt vermeld. ’t Is natuurlijk ook een onding om in te pakken, maar soms zou je willen dat mensen wat beter nadachten bij ’t opstellen van hun advertentie….

    • #16864
      pientje
      Bijdrager

      De logé’s zijn gistermiddag in goede orde aangekomen. Spannend voor alle betrokkenen, behalve blijkbaar voor degene om wie we ons ’t drukst maakten : de kleine prinses A. Bij binnenkomst gaf ze ‘los perritos’ een knuffel of ze ze al jaren kende, en stortte zich toen onverwijld op ’t kratje met speelgoed dat vriendin ’n paar dagen eerder had afgegeven. Geen onvertogen woordje gehoord, in geen van de drie talen waar ’t kind bekend mee is!

      Ongeveer tegelijk met de logé’s was de pakketbezorger gekomen met ’t tweedehands fietsstoeltje, en tot mijn eigen verbazing had ik tegen die tijd genoeg innerlijke rust herwonnen om op m’n gemak uit te puzzelen hoe dat ding gemonteerd moest worden. Ik had de fiets binnen gezet, en terwijl papa en mama stonden te koken, kleine A. liedjes zong over en voor alles en iedereen, was ik lekker aan ’t prutsen. Ik ben niet ‘abuela’, maar ‘oma K.’ en als ik even uit ’t zicht verdween vroeg A. “Waar is mijn oma K. ?” en, terwijl ik aan die fiets stond te pielen, : “wat doet mijn oma K.?”. Ik ben helemaal verkocht!

    • #16865
      Anoniem
      Inactief

      Wat fijn dat het allemaal zo op rolletjes loopt, Pientje.
      Ik hoop dat je, ondanks de spanningen die dit alles toch met zich meebrengt, lekker kunt genieten van je bezoek!

    • #16869
      Joyceoutdoor
      Bijdrager

      Pientje..Oma K :)..wat heerlijk dit te lezen..geniet er lekker van!

    • #16879
      Anoniem
      Inactief

      Wat prettig dat het zo verloopt.

    • #16884
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Mooi, Pientje, dat je lekker ontspannen oma K. kunt zijn ….. lijkt me een heerlijk poppetje ….. Fijn dat ze zich thuis voelt …..

    • #16901
      pientje
      Bijdrager

      Ja, ’n poppetje van ’n kindje is ’t. Zo jammer dat we bijna niet met elkaar kunnen praten. Ik ken wat Spaanse woorden, en wat ik niet weet is snel genoeg opgezocht of gevraagd, maar haar gebabbel kan ik niet of nauwelijks verstaan, en zij op haar beurt kan dat niet begrijpen.

      Gistermiddag zat ik te spinnen, en toen was ’t weer “wat doet mijn oma?” Dat verstond ik, maar van ’t hele verhaal daarna kreeg ik alleen ‘por favor’ mee, ‘asjeblieft’. Ik gokte dat ze ook wilde spinnen en dat bleek goed geraden; krukje geïmproviseerd van omgekeerd kratje, haar duidelijk gemaakt dat ze haar voet naast de mijne op ’t plankje moest zetten, en daar gingen we…

    • #16903
      Ian
      Bijdrager

      Ohhh… Oma K!!

      ’s Wel een prinsesje, wa?

    • #16905
      Joyceoutdoor
      Bijdrager

      Prachtig Pientje :)..

    • #16906
      Anoniem
      Inactief

      Ach, wat een poppetje…
      Lief!

    • #16910
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Mooi! Puur genieten voor jou en voor kleindochter later een kostbare herinnering!

    • #16913
      Anoniem
      Inactief

      Wat fijn om ondanks de taalbarriere, toch nog samen dingen te doen.

    • #17089
      pientje
      Bijdrager

      Weer een bijzondere dag vandaag : tussen de buien door met ons allen naar ’t tuincentrum om de foto’s op te halen. Natuurlijk konden we niet om ’t speelhuisje, de dinosaurussen en de ballenbak heen, en omdat ’t veel minder druk was dan zondag mochten er ook volwassenen op de speeltoestellen. Dat betekende dat oma de kleine A. kon begeleiden op de klimtocht naar de glijbaan waar ze zo graag vanaf wilde, en dat was ’t begin van een dik uur speelplezier voor ons samen. Ik ben klein en lenig genoeg om overal in ’t hele speelpaleis te kunnen komen, tot groot genoegen van alle aanwezige kinderen, die zich om ’t hardst uitsloofden om te laten zien wat ze allemaal konden en durfden – en ’t enkele angsthaasje dat in haar eentje de glijbaan niet af durfde, maar op mijn schoot wèl. Ik was kind met de kinderen op een manier die ik, toen ik zelf een kind was, nooit heb kunnen ervaren omdat de wereld me toen zo’n angst inboezemde. Wat een rijkdom om dit te mogen meemaken! Heerlijk ook, hoe kleine A. steeds meer vertrouwen in me kreeg, en hoe we elkaar op de een of andere manier begrepen en verstonden…

      O, en de foto is echt heel leuk, ook al kijk ik er haast net zo scheel op als zoon A. toen die 2½ was

    • #17091
      sASkia1954
      Bijdrager

      Wat heerlijk om te lezen dat je zo geniet @ Pientje!
      Daar geniet ik op mijn beurt dan weer van 🙂

    • #17095
      Ian
      Bijdrager

      @ Pientje.
      Jij “schilderde met woorden” het geheim van de relatie tussen grootouder en kleinkind op voortreffelijke wijze.
      Jouw eigen, bewaarde kind, verenigd met jouw jonge kleinkind.
      Zo blijft een wijze grootouder jong en zo wordt een jong kleinkind wijzer.
      Danke Dir!

    • #17117
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      @ Ian: jij verstaat ook de kunst om te schilderen met woorden …..

    • #17248
      pientje
      Bijdrager

      Zaterdagavond zijn kleindochtertje en haar moeder vertrokken voor hun lange reis terug naar Paraguay. ’t Was een emotioneel afscheid; schoondochter huilde en zei dat ze ’t nog nooit ergens zo fijn had gehad, kleine A. begon onderweg naar de bushalte al te roepen dat ze niet met ’t vliegtuig wilde maar ‘a la casa di oma’. Gelukkig viel ze al snel in slaap, maar ik hoorde later dat ze dat gedurende de hele reis is blijven zeggen…

      Mijn tranen zitten niet zo los, maar ik was wel erg uit m’n doen de afgelopen dagen. Ik verwachtte blij te zijn dat alles weer ‘gewoon’ was, en dat was ik ook wel, maar tegelijkertijd leek ’t allemaal ineens ’n beetje leeg en betekenisloos. Pas sinds vandaag is de intensiteit van de logeerpartij gezakt en heb ik m’n ritme weer te pakken.

      Vrijdag zijn we nog met ons allen naar de ijsbaan in Den Bosch geweest, omdat ’t kindje zo graag wilde schaatsen. Pappa en Mamma kunnen dat geen van beiden, en dus moest oma ’t ijs op Gelukkig was ’t helemaal niet druk en waren er ‘looprekjes’ genoeg. Kleine A. wilde niet alleen, maar zich vasthouden aan oma’s rekje durfde ze wel. Daar gingen we! De eerste seconden was ze helemaal beduusd, maar toen drong ’t tot haar door wat ze aan ’t doen was. Als ’n volleerd kunstrijdster strekte ze één beentje naar achteren en riep triomfantelijk en trots : “soy patinando!!!!” (Ik schaats!)

      We hebben geschaatst tot ze bijna letterlijk omviel van vermoeidheid, en toen mamma haar later op de middag in haar bedje stopte mompelde ze in haar slaap nog “quiero patinar” (ik wil schaatsen) Een waardige afsluiting van een bijzondere tijd!

    • #17253
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Hopelijk blijft dat nog heel lang in het geheugen van je kleindochtertje hangen, Pientje. Je hebt het weer achter de rug en ook voor jou zijn er mooie herinneringen.
      Heeft ze nog wat Nederlandse woordjes opgepakt? Zou leuk zijn als je jou niet benoemt als abuela maar als oma ….. Spaans is trouwens een prachtige taal hè 🙂

    • #17254
      pientje
      Bijdrager

      Ja, ze heeft intussen spelenderwijs best wat Nederlands geleerd, en ze heeft me van ’t begin af aan ‘oma’ genoemd, want dat is wat haar geleerd is. Haar Paraguayaanse grootmoeder (die grotendeels verantwoordelijk is voor haar opvoeding) staat erop dat ze onze taal leert, en laat haar naar Nederlandstalige kinderliedjes luisteren. Die kan ze, net als haar moeder, ook meezingen.

    • #18037
      pientje
      Bijdrager

      Ik heb, via m’n vertrouwde torrentsite, een heel goede cursus Spaans gedownload. Weliswaar in ’t Engels, maar dat is geen enkel bezwaar bij ’t leren.

      Waar ik tegenaan loop is mijn afgetakelde geheugen. Ik heb nog steeds een idee van mezelf als de snelste leerling van de klas. Altijd minstens twee lessen voor op de rest omdat ik dingen na één keer horen begreep en onthield, zodat ik de tijd waarin de leraar uitlegde en herhaalde kon gebruiken om vast verderop in ’t boek te snuffelen. Thuis studeren deed ik nooit, omdat ik redelijk tot goede resultaten behaalde met wat ik in de klas opstak. Ik vond ’t altijd maar vreemd dat mijn medeleerlingen zoveel tijd en energie moesten steken in begrijpen en onthouden van wat in mijn ogen zo klaar als ’n klontje was. Als ik om hulp werd gevraagd zei ik dan ook vaak, op verbaasde en lichtelijk geïrriteerde toon : “dat heeft-ie toch net gezegd!”. Of : “dat stáát er toch!” En nu pas begrijp ik hoe ’t is om te moeten woekeren met een minder dan perfect geheugen. Véél minder, in mijn geval.

      Natuurlijk weet ik al lang dat mijn geheugen niet meer is wat ’t geweest is, en dat ik geen noemenswaardig concentratievermogen heb – dat roep ik al jarenlang tegen iedereen die ’t maar horen wil. Maar toch is ’t pijnlijk en frustrerend om er op deze manier mee geconfronteerd te worden. Zó pijnlijk dat ’t huilen me soms nader staat dan ’t lachen, als ik aan ’t eind van een zinnetje al niet meer weet wat ’t nieuwe woord ook al weer was, en als ik de juiste vervoeging ook na -tig herhalingen niet kan onthouden.

      Mijn dagelijks half uurtje Spaans leren bestaat nu dus uit ’n kwartier herhaling van de vorige dag (waarbij ik telkens opnieuw tot mijn grote schaamte en frustratie moet concluderen dat ik minstens ’n kwart van de lesstof vergeten ben en vervolgens een kwartiertje nieuwe stof. En tussen de huishoudelijke en andere bezigheden door construeer ik, met behulp van ’t geleerde en een online woordenboek, eenvoudige zinnetjes om met schoon- en kleindochter te kunnen praten. Die schrijf ik in een schriftje dat ik nog ergens had liggen. Een mooi schriftje, met een schattig plaatje van een conejito erop…

    • #18040
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Pientje, is het een idee dat je op alles wat je wil onthouden, een gele post-it plakt??? Met alleen het Spaanse woord er op??? Heb je misschien op de middelbare school Frans in je vakkenpakket gehad? Dan leert het misschien ook makkelijker, want Frans-Spaans is ongeveer net zoiets als Nederlands-Duits …..
      Ik deed ooit, omdat ik het leuk vond, 2 1/2 jaar Spaanse conversatie. Alles in de tegenwoordige tijd kon ik bij-benen, alle andere tijden werden lastiger. Dus “oma gaat naar de winkel” is een stuk makkelijker dan “oma heeft gisteren gewinkeld”. Dat kan je dan ondervangen door “oma naar de winkel gisteren”. Dan begrijpt kleindochter je ook wel 🙂

      Evt. liedjes van Julio en zijn zoon Enrique Iglesias zijn ook leuk om te proberen te vertalen ……

      Succes!!

    • #18046
      sASkia1954
      Bijdrager

      @ Pientje
      Mooi om te lezen dat je aan je kleindochters logeerpartij een nieuwe passie hebt overgehouden. Zeeeer herkenbaar voor mij wat je tegenkomt qua geheugen en leervermogen 🙁 De tranen dan maar even laten lopen als er niemand kijkt, maar wel lief zijn voor jezelf en tevreden met wat er toch maar mooi wel lukt hoor!
      En geniet vooral volop van de vergrote contactmogelijkheden met het verre buitenland 🙂

    • #23404
      pientje
      Bijdrager

      Even m’n eigen loftrompet blazen. Een vriendin van mijn vriendin gaat binnenkort trouwen en heeft mij gevraagd of ik haar jurk wil maken en gisteren waren we gedrieën in een stoffenzaak om stof uit te zoeken. Vriendin had me vooraf gewaarschuwd dat ’t een hele bevalling zou worden, omdat de aanstaande bruid totaal niet wist wat ze wilde, en van nature al een besluiteloos type is. Maar eigenlijk vond ik ’t best soepel verlopen allemaal, en ’t was nog gezellig ook.

      Vond ik vanochtend twee zeer complimenteuze mailtjes in mijn inbox : eentje van de bruid zelf, dat ze zo blij was met haar keuze en dat ik haar zo goed geholpen had. En ’t andere van mijn vriendin die, zo schreef ze, met grote bewondering had toegezien hoe ik de aanstaande bruid begeleidde naar de uiteindelijke keuze, die helemaal de hare was…

    • #23406
      Ian
      Bijdrager

    • #23408
      Anoniem
      Inactief

      Gefeliciteerd dat je de aanstaande bruid zo goed hebt geholpen.

    • #23410
      Anoniem
      Inactief

      Wat leuk, Pientje, zulke mooie complimenten!
      En….het gaat ongetwijfeld een schitterende bruidsjurk worden, dat is jou wel toevertrouwd.

    • #23424
      Reiziger
      Bijdrager

      Wat goed van jou, Pientje!
      Je mag met recht trots op jezelf zijn! 🙂

    • #23428
      Joyceoutdoor
      Bijdrager

      Een hele eer om zoiets te maken..mooi hoor 🙂

    • #23433
      pientje
      Bijdrager

      Dat is ’t inderdaad Joyce, een eer, dat mensen zoveel vertrouwen in je hebben. En ik vind ’t heel bijzonder om te doen, omdat ’t niet alleen een beroep doet op mijn naaivaardigheid, maar ook en vooral op mijn vermogen om uit te vogelen waar iemand zich plezierig in voelt, wat bij haar past en hoe ze zichzelf graag ziet. Dat ik dat goed kan, daar ben ik nog ’t meest trots op.

      Ik heb, door mijn autisme, van nature weinig empathie. Maar juist omdat ik niet goed kan mee-voelen heb ik van jongs af aan geleerd om mee te denken, en dat komt nu wel heel goed van pas.

    • #23435
      sASkia1954
      Bijdrager

      Geweldig @ Pientje, dat al je gaven, verworvenheden en talenten zo mooi bij elkaar komen voor zoiets bijzonders!

    • #23439
      Joyceoutdoor
      Bijdrager

      Mooi Pientje :)..be proud!

    • #33783
      pientje
      Bijdrager

      Zondagmiddag in ’t Muizenhuis; Papa en Mama ontspannen zich met een borrel en een boek, terwijl Oma op Kleine Muis past. En dan ineens staat daar Oudoom Max in z’n safaripak, compleet met tropenhelm en laarzen. Alsof-ie zó uit de jungle is komen wandelen met z’n ‘bedroll’. Papa Muis schuift een stoel bij en schenkt ’n glaasje rum in voor de oude ontdekkingsreiziger, terwijl Mama tactvol probeert uit te vissen of hij van plan is om lang te blijven. Nee hoor, Max is enkel op doorreis en wil ‘over een tijdje’ weer verder trekken. Maar wel fijn dat ze ’n kamertje voor ‘m in orde hebben gemaakt. En of z’n charpoy in goede orde is aangekomen? Anders slaapt-ie wel op de grond hoor, dat is hij wel gewend. Zit er trouwens nog wat in die fles? En hij wil niet lastig zijn hoor, maar hoe laat is ’t diner hier? Hmmm, dat duurt nog wel even… Nou, dan gaat hij maar even ’n tukje doen tot etenstijd. En voor Papa of Mama iets terug kunnen zeggen pakt-ie de fles rum en verdwijnt naar boven. Z’n charpoy staat gelukkig klaar.

    • #33784
      Coverl@dy2
      Bijdrager

      Geweldig, Pientje!!

    • #33785
      Ian
      Bijdrager

      Gastvrijheid is een groot goed.
      En waar een flaske rum wonderen doet.

      Even ter zake: Pient, je bent erg goed bezig.
      Walt Disney schijnt ooit ook met een muisje begonnen te zijn.

    • #33791
      Joyceoutdoor
      Bijdrager

      WB Pientje..heb je lang niet gelezen!..
      Leuk huisje..prachtig gedaan!..

    • #33795
      sASkia1954
      Bijdrager

      Ongelofelijk Pientje!!
      Wat een geweldig mooie details. Wij genieten hier echt enorm van je muizenhuis en het verhaal 🙂

    • #33799
      Anoniem
      Inactief

      Zie er heel mooi uit. :top:

    • #33802
      pientje
      Bijdrager

      Kleine Muis wil later, net als Oma, heel veel dingen kunnen maken. Daarom leert Oma haar alvast borduren. Ze heeft eindeloos lang geoefend met kruissteekjes maken, en nu ze dat onder de knie heeft mag ze beginnen aan haar eerste echte borduurwerk : een merklap. Oma heeft haar een papier met allemaal verschillende tekentjes gegeven, en uitgelegd dat elk tekentje een andere kleur voorstelt. De stipjes moeten een groen kruissteekje worden op haar lap en de schuine streepjes bruin. ’t Valt nog niet mee om elk steekje precies op z’n plek te krijgen, en ze wordt er na ’n tijdje moe van. Zuchtend legt ze de lap neer en doet haar oogjes even dicht. En als ze ze weer open doet ziet ze ineens wat ze gemaakt heeft. “Oma!” piept ze opgewonden, “ik heb bóómpjes geborduurd!!!” Oma glimlacht naar haar van achter de strijkplank en zegt dat ze verschrikkelijk trots is op haar kleindochter. Die begint vol goede moed aan ’t volgende figuurtje dat op haar papier staat. Borduren bij Oma is bijna net zo leuk als tekenen op Papa’s atelier!

    • #33809
      Joyceoutdoor
      Bijdrager

      Pientje?..leuke verhaaltjes 🙂
      je zou er zo een boekjes van
      kunnen maken!

    • #33811
      Ian
      Bijdrager

      Mja. Die boekjes gaan nog wel lukken.

      Het is echter de vraag of ze “nog van deze tijd” zijn…
      Oom Max op de zolder is namelijk gewoon een “carnivorische, kapitalistiese, koloniale, uitbuiter!”
      Met z’n jachtgeweer…

    • #33816
      pientje
      Bijdrager

      ….en dat issie! De muizen zijn inderdaad niet van deze tijd maar uit ’n niet nader te bepalen verleden. Moderniteiten als telefoons en computers zul je in hun huis niet vinden. Papa (fervent muziekliefhebber) krijgt binnenkort een grammofoon, en Oom Max is in ’t bezit van een fotocamera (zo eentje met uitschuifbare balg waarbij de fotograaf z’n hoofd onder een zwarte doek moet steken) maar verder gaat de technologie daar niet.

      De ‘verhaaltjes’ zijn puur voor m’n eigen genoegen. Ze komen enerzijds voort uit de muizen zelf en de spulletjes die ik voor hen kan maken en bemachtigen, en anderzijds liggen ze er ten grondslag aan; ze zitten in mijn hoofd en vragen erom uitgebeeld te worden. De borduurervaring van Kleine Muis bijvoorbeeld is wat ik zelf meemaakte toen ik als zevenjarig lievelingetje van de handwerkzuster iets mocht borduren vanaf een telpatroon. Niets meer of minder dan een wonder was ’t voor mij, toen de onoverzichtelijke massa zwarte tekentjes op ’t ruitjespapier zich onder mijn eigen handjes vertaalde naar een kleurige en herkenbare voorstelling!

    • #33817
      sASkia1954
      Bijdrager

      Dankjewel lieve Pientje, dat je al dit heerlijks met ons hier op Zeddnet wil delen.
      Door zowel de inhoud als de manier waarop je ermee bezig bent, raak ik zo ontroerd… Voor mij is dat ook de essentie van Kunst 🙂

    • #33825
      Ian
      Bijdrager

      Mja. Ik snuif hier duidelijk de sfeer van de mij zo geliefde 19e eeuw; in het bijzonder de “Belle Epoque”.
      De gebundelde werken van “Dahl’s Chickens” (gejat van Roald Dahl) mogen beslist niet ontbreken in de boekenkast van Familie Muis!
      Mijn grote respect voor de “stoffenkast” van Oma Muis. Die klopt!

    • #33839
      pientje
      Bijdrager

      Zoiets bedoel je Ian? Ben nog op zoek naar ’n ‘printable’ versie die ik zelf kan maken, want die mogen inderdaad niet ontbreken. Vooral Mama Muis is ’n groot liefhebster van deze ook door mij zeer gewaardeerde schrijver. En voor kerstmis natuurlijk ‘A Christmas Carol’!

      • #33844
        Ian
        Bijdrager

        Ja precies, zulke: stevig, gebonden, ingenaaid en van formaat.
        Maar wat een prijzen…

    • #38584
      Anoniem
      Inactief

      Wauw Pientje, wat heb je dat allemaal ontzettend mooi en leuk gemaakt!
      Die details…die doen het hem juist, wat leuk allemaal!
      En die verhaaltjes erbij, zo breng je ze helemaal tot leven, geweldig!
      Ik vind het een gave om zulke mooie dingen te kunnen maken!
      Daar heb je toch heel wat verbeeldingskracht voor nodig, en die bezit je zo te zien én te lezen in ruime mate.
      Hartstikke leuk!

Weergave van 79 geneste reacties
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.